Kitap etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
Kitap etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster

26 Mayıs 2012 Cumartesi

Kitap


Bugünler de internetle blogla ilgilenmek yerine bol bol kitap okumaktayım . En son Buket Uzuner'in yeni kitabını bitirdim. 20 yıl once İki Yeşil Susamuru romanını çok severek okumuştum sonrada Kumral Ada Mavi Tuna romanını.
 
"Buket Uzuner, SU romanında bütün canlı varlıkları eşit değerde kabul ederek doğayı ve yaşamı kutsayan kadim Türk geleneği Kamanlık'a (Şamanlık) selam ederken, okurları hem eko-feminist bir okumaya, hem de 1000 yıl önce Uygur harfleriyle ön-Türkçe yazılmış olduğu düşünülen (Mutluluk Bilgisi) KUTADGU BİLİG ŞİFRESİ ile zihin oyunlarına davet ediyor." Arka Kapaktan-

SU romanı anlattığı hikayesi, kişileri, şifreleri ile keyifle okunan mistik bir roman. Kadıköy de çok iyi dildiğimiz mekanların eşiliğinde bol bol Ay çöreği yemeği isteyeceğiniz bir serüven. ‘’ Yaşamak, tabiatın ‘efendi’si değil, onun parçası olduğunu hissetmektir, çünkü ona döneceğiz!’ diyen roman çok anlamlı mesajlar vermekte.

*Kitapta sıkça adı geçen Kutadgu Bilig  11. yüzyılda Yusuf Has Hacib tarafından yazılmış. "Nasıl mutlu olabileceğimizi, hayata nasıl tutunabileceğimiz" anlatıyor.

14 Nisan 2012 Cumartesi

Kitap


"Nehirde Kayan Yıldızlar"dan  " Yaşamım beni tatmin etmeli. Mutluluk ve güveni aramak saflar içindir diye düşünüyorum. Türkiye'de mutsuz olmak çok kolay. Bence kişinin yapması gereken tek şey hayatını 'anlamlı' kılmaktır eğer yapabiliyorsa. Uzun zamandan beri mutluluk-mutsuzluk meselelerinin üzerine çıkıp, sonu acı da olsa geriye dönüp baktığımda tatmin olacağım bir yaşam yolunu seçmeye gayret ediyorum. Kartlarını doğru oynayacaksın. Hastalık, acı, yalnızlık ve ölüm jokerleri masaya çarpıldığında senin elinde bunlarla baş edecek iskambiller olması gerekiyor. Benim var. Bunlar öncelikle iyilik yapmak, farkındalık ve aşk. Sonra da sanat, seyahat ve güzel yemekler geliyor. Görüyorum ki, çoğu insanın hayatlarında gün gün yaşadıkları rutin, aslında yaşam değildir. Ölümdür. Bu zıtlığı çözmenin yolu kalkıp gitmektir. 'Zor işleri sadece yapabilenler yapmalıdır," der bir Japon atasözü. Gitmek zorlu iştir. Onun için herkes bu yolun yolcusu değildir. Kalkıp gitmek için değişmek lazım..." Herkes mutlu olacak diye bir kaide de yok tabii. Mutlu olup olmamak da kişisel bir tercih olabilir yerine göre. Bütün mesele "beden hapishanesine sıkışmış ruh" üzerine düşünenlere göre; aslında kişinin "olmak istediği ve olduğu" arasındaki farkta... 
Ailenin, "cemiyet'in adam etmek, adam olmak üzerine kurulu tornasından geçmek zorunda olan insan, "ruhunun istediğiyle", "dayatılan olma biçimi" arasında sıkışıp kalıyor... 
Ve pek az insan ona çizilen dar şablondan çıkıp "Bu yaşadığım benim hayatım mı" diye sorabiliyor kendisine... Cesurca... "
 
"Kendi kaderini yaşa... başkalarının sana çizdiğini değil "
"Ben böyle bir alın yazısına ömür boyu katlanamazdım. Birinci sınıf bir kader için zorlayacaktım hayatı. Birinci sınıf bir kader için de hayatta yukarıya değil belki önce dibi bulması gerekir insanın. Risk almayan dibi bulamaz. Dibi bulmayan yukan çıkamaz.."
Geçmişiyle, ailesiyle, dostlarıyla, yürütemediği ilişkileriyle bir hesaplaşmaya girişmiş ve bunun tam ortasındayken de babasının kanser olduğunu öğrenmiştir. Bu ona, kendisinin de yaşlanmakta olduğu gerçeğini bir kez daha hatırlatır ve ruhunu sarıp sarmalayan varoluşsal bunalımdan sıyrılabilmenin yolunun kendisine karşı dürüst olmaktan geçtiğini keşfederek geçmişiyle yüzleşmeye koyulur. Oysa geçmiş onunla hesaplaşmak için çoktan yola çıkmıştır bile.
Nehirde Kayan Yıldızlar'da Hakan Karahan bize kendimizle barışabilmenin ve yüzleşebilmenin formülünü armağan ediyor. Mutluluğun ve mutsuzluğun ötesine geçip hayatın "farkına varmayı" istiyorsanız bu romanı okuyun ve yeniden yaşamaya başlayın.
Kaldığınız yerden...
*Arka Kapak* 
 
 Hakan Karahan'ın yarı otobiyogratif kitabı Nehirde Kayan Yıldızlar hayat, beklentiler, mutluluk, ilişkiler üzerine samimi, güzel bir roman......

29 Şubat 2012 Çarşamba

Kitap





*Hayatta hiç çalışmamış, bir iş görmemiş olanların sabrı pek çabuk tükenir. Ve her işi kolayca eleştirecek hataya düşerler.

*Kimi insanların böyle sebepsiz ve mantıksız kinleri vardır ki, başkalarının yaratıp icat edebileceği her şeye karşı cephe alır.

*Birlikte geçirilen bir felaket kadar insanları birbirine bağlayan hiç bir şey yoktur. Anılar bitip tükenmiyor ve bunları sıralamaktan hiç yorulmuyorlardı.

*Unutmak, her acıyı siler, arkada bırakır. Şarkı söylemek ise, unutmak için en güzel çareydi. Çünkü insan şarkı söylerken daima sevdiği şeyleri düşünür.

*Hayat anlaşılmaz bir mucizedir, boyuna harcanır, erir, buna rağmen yine doğar, sürüp gider. Tıpkı Drina'nın üstündeki köprü gibi.

*Çok lafı edilen ve şarkıları söylenen kişilerin kimseye benzemeyen alınyazıları çarçabuk olup sürükler, ondan sonrada bunlar gerçek bir yaşamın değil bir şarkının, bir hikayenin efsaneleşmiş kahramanı olarak yaşarlar.

*İnsanların ihtiyaç, düşünce ve isteklerine cevap vermeden, rastgele meydana gelmiş hiçbir yapı yoktur. Büyük, güzel ve yararlı olan her yapının başlangıcı, hayatı ve içinde bir takım esrarlı, acıklı ve karmaşık hikayeler doğmasına sebep olur.

*Tabiatın fazla cömert davrandığı kişiler, bazen kadere meydan okurlar.

*İnsanlar böyledir, çok yükselen ve yükseklerde uçanların düşmesinden adeta haz duyarlar.

*İnsanın kimi zaman başından öyle karmaşık öyle acı şeyler geçer ki, onda şeytanın parmağı olduğuna inanmamak güç olur. Çünkü ancak bu biçimde ona bir anlam verilebilir, katlanılabilir bir hale sokulabilir.

*Mutsuz insanların felaketi bundan ileri gelir, parlak ve erişilmez olan şeyler bir an için onlara kolayca erişilebilecekmiş gibi görünür. Ve bu istek bir kere içine yerleşti mi herşeye rağmen ona el uzatanlara getirecekleri felaketle tekrar erişilmez bir hale gelir.

*Büyük kararlardan sonra herşey sadeleşir, kolaylaşırdı.

*Hayatta öyle şeyler vardır ki, nitelikleri gereğince gizli kalamazlar. En sağlam çerçeveleri bile çatlatır, en  sıkı korunan sınırları bile aşarlar. Osmanlı derki; "üç şey saklanamaz, aşk, öksürük ve fakirlik"

*Gençler en umutsuz ve acı aşk kavgalarını bile içinde hiçbir aşk oyunu ve düşüncesi bulunmayan bir hayata tercih ederler.

**Drina Köprüsü, İvo Andriç'in (d. 1892 - ö. 1975) Sokullu Mehmet Paşa'nın Vişegrad'da yaptırdığı köprü ve çevresindeki yaşamlar üzerine yazdığı romanıdır.
 1945 yılında yayımlanan roman yazarın en ünlü ve en önemli eseridir. 1961 yılında Nobel Edebiyat Ödülü'ne layık görülen İvo Andriç'in bu ödülü, özel olarak Drina Köprüsü'ne verilmiş gibi kabul edilmektedir.

29 Ocak 2012 Pazar

Kitap

Kış Kitapları,

Kar, yağmur, soğuk günler kitap okumak için daha çok fırsat demek. Bu günlerde yine çok ilginç kitaplar okudum. Zarafet dünyanın gelmiş geçmiş en güzel kadınının ilginç hayatını anlatıyor. Her zaman biyografileri okumayı daha çok sevmişimdir, özel insanların hayatları da çok farklı oluyor. Gerçek Renkler, Bir Yumak Mutluluk, Yardımcı insana keyif veren, kolay okunan kitaplar. Aşkın Gözyaşları, Siddharta okunması gereken kitaplardan, Bir Türk Ailesinin Öyküsü özel bir ailenin hüzünlü hikayesi, Korkma Ben Varım güzel kurgulanmış bir roman. Gizli Anların Yolcusunu merak edip okudum ama Ayşe Kulin'in daha güzel kitaplarını okumuştum.


 



















21 Kasım 2011 Pazartesi

Kitap

Bu günlerde sürekli okumaktayım, politik, mistik, romantik, klasik, tarihi, psikolojik her türden kitaplar okumaktayım. Basılmaya değer bulunmuş her kitapta mutlaka alınacak bir ders vardır. Okumaktan zarar gelmez deyip elime geçen her kitabı okumaktayım. 
Bu kış okuduğum kitaplar;