6 Nisan 2013 Cumartesi

Hayata Dair









İstanbul için Lale zamanı.................

İsmini bir devre veren, festivaller kutlamalar ile onurlandırılan, adına şarkılar şiirler romanlar yazılan, özel bir çiçek Lale; hayatın, aşkın ve ölümsüzlüğün sembolü .....
 İstanbul Büyükşehir Belediyesi tarafından düzenlenen ve Nisan ayı boyunca devam edecek olan, 8. İstanbul Lale Festivali  başlıyor.

2013 Yılı İstanbul Lale Mevsimi için,  yaklaşık 14 Milyon 420 Bin adet; 70 türü ağırlıklı olmak üzere toplam 270 tür lale dikildi.


Uykulu gözlerle döndüm rüyamdan
Sana sarı laleler aldım, çiçek pazarından
Sen olmasan buralara gelemezdim ben
Sevemezdim bu şehri, anlamazdım dilinden

Nasıl bir sevdaysa bu karşı koyamam
Dayanamam kıskanırım seni paylaşamam
Satırlar uçar gider aklımdan
Sana sarı laleler aldım çiçek pazarından

Uykulu gözlerle döndüm rüyamdan
Sana sarı laleler aldım, çiçek pazarından
Sen olmasan buralara gelemezdim ben
Sevemezdim bu şehri, anlamazdım dilinden

Yeniden başlasam bu sefer korkmadan
Koklayıp birbirimizi çöpe atmadan
Satırlar uçar gider aklımdan
Sana sarı laleler aldım çiçek pazarından
  MFÖ

1 Mart 2013 Cuma

Hayata Dair











Baharın ilk günü bugün havalar hala soğuk olsada teknik olarak kış mevsiminin sona erdiği ilkbaharın başladığı gün...............Doğanın tekrar uyandığı, havaların  ısınmaya başladığı, çiçeklerin açtığı, güneşin bol bol göründüğü bahar günlerine giriyoruz. Kışın kasvetli soğuk günlerinden pırıl pırıl güneşli günlere daha keyifli daha ümitle yeni başlangıçlara.....


Tüyden hafif olurum böyle sabahlar
Karşı damda bir güneş parçası,
İçimde kuş cıvıltıları, şarkılar;
Bağıra çağıra düşerim yollara;
Döner döner durur başım havalarda.

Sanırım ki günler hep güzel gidecek;
Her sabah böyle bahar;
Ne iş güç gelir aklıma, ne yoksulluğum.
Derim ki: "Sıkıntılar duradursun!"
Şairliğimle yetinir,
Avunurum.


 Orhan Veli

14 Şubat 2013 Perşembe

şiir



Zaman nasıl akıp gidiyor
İnsanlar maskelerini ne çok seviyor
Yıllarca bir yalanla bir ömür geçiyor da
Hiç kimse yok bir tek günü sonuna kadar yaşamaya
Mecbursun yalnızlığa

Oysa sevgili, bir tek sevgili
Nasıl değiştirir dünyanın gerçeğini
İçimdeki fırtına ele geçirdi beni
Bir gün baktım hiç korkmadan aynaya
Orda yeniden gördüm kendimi
İşte sevgili, bir tek sevgili
Nasıl değiştirir dünyanın gerçeğini

Şimdi asla pişman değilim
Yaşadığım herşeyin bedelini ödedim
Nasıl olsa bir gün gelir duygular bulur yerini
Hem cehennem, hemde cennet yeryüzünün mevsimleri
O kadar şey değişti ki
Artık kimse masum değil
Duygular çok eskidi

O zamanlar biz ne güzel çocuklardık
Dünyaya aydınlık gözlerle bakardık
Ve işte o zaman kırdığın bu kalp
Şimdi kırıyor başka kalpleri
Aşkta kazanmak dedikleri kaybetmektir bir çok şeyi

Murathan Mungan



26 Ocak 2013 Cumartesi

Hayata Dair




Şu yeryüzünde insanın bir tarafı daima aç kalıyor, ya karnı, ya kalbi, ya kafası... Ve bazen de hepsi. Bu açlıkları gidermek için savaşmak güzel; bir o güzel zaten, gerisi can sıkıntısı...
* * *
ÇETİN ALTAN

13 Ocak 2013 Pazar

Hayata Dair





"Tutarlılık insan yaşayışında çok bulunur bir şey değil. Adam burada haktan bahsederken öbür yanda bir başkasını dolandırmanın iç hesabını yapabilir. Her anın ve her kişinin pek çok yüzü var."
METİN KAÇAN

12 Ocak 2013 Cumartesi

Şiir



Dal goncayı bir sabah açılmış buldu,
Gül melteme bir masal deyip savruldu
Dünyada vefasızlığa bak; On günde
Bir gül yetişip, açıp, solup kayboldu,
Sen acırken bana, hiç bir günahımdan korkmam
Benle oldukça; Yokuş, engebe, yoldan korkmam
Beni ak yüzle diriltirsin a Tanrım, bilirim;
Defterim dolsa da suçlarla, siyahtan korkmam

Ömer Hayyam

5 Ocak 2013 Cumartesi

Hayata Dair


Osman Müftüoğlu'ndan çok güzel yeni yıl yazısı;
 
"Hayat enerjimizin kaynağı sadece yiyip içtiklerimiz değildir. Ruhsal bir enerji de üretiyoruz. Hayat ihtiyacı olan enerjiyi sadece bedende değil, ruhta da üretmek zorundadır ve enerjisini “bedenden çok ruhtan” almaktadır.
Enerjik ve canlı biri olmayı, her sabaha “zımba gibi uyanmayı”, gün boyu “taş gibi sağlam ve güçlü kalmayı” istiyorsanız, beden ve ruh enerjinizi birlikte üretmenin bir yolunu bulmanız lazım.
Bunun için de hayat çorbanızın içine sadece havuç, kabak, patates, soğan değil, birer tutam coşku, sevinç, keyif, birer parmak ümit, kahkaha, heyecan ve en az bir avuç da huzur katmalısınız.
Ruhsal enerjinizi artırma yolunda yapabileceğiniz daha pek çok şey var: Hoş görmelisiniz. Affetmelisiniz. Ruhlu bir hayata öncelik vermelisiniz. Dostluklarınızı güçlendirmeli, hayata tutkuyla sarılmalı, dahası tutkuyu şefkate dönüştürmeyi bilmelisiniz. Ben değil, biz demelisiniz. Sadelikte ısrar etmeli, çoğaldıkça azalabilmelisiniz. Geçmişte kimdiyseniz şimdi de o olabilmelisiniz. Dönüşümden korkmamalı, yenilenmeye direnmemelisiniz. Hayatınızı büyütüp ona yeni anlamlar katmayı ihmal etmemeli ama köklerinizi de güçlendirmelisiniz.
Hayat enerjisinin kaynağı bedenden çok ruhtadır. Bu sebeple nedenini anlayamadığınız yorgunluk, durgunluk, bitkinlik, halsizlik, uykusuzluk, hatta çarpıntı, yürek sıkışması, sırt, boyun, bel ağrısı, kaşıntı ve egzamaların kaynağını ruhsal enerjinizin azalması daha doğrusu ruhsal enerjiyi üreten iç jeneratörünüzün bozulmasında aramalısınız.
Bu tür bozulmalar ve bunların yarattığı sorunlarla en çok da korku, endişe, öfke, üzüntü, güvensizlik, kıskançlık, umutsuzluk gibi duyguların yoğunlaştığı dönemlerde karşılaşacağınızı unutmamalısınız.
Ruhsal enerji kaybını önlemek için yapılabilecek şeylerden bazıları da şunlar olabilir...
Her şeyden önce birazcık yavaşlayın. Sağlıklı bir ruh, bedeni ile yan yana yürüyen, ona gecede gündüzde, korkuda sevgide, tasada, endişede eşlik edendir. Hız bedeni ruhtan koparır, hayatı ıskalatır. Ruhunuzu bedeninizden ayırmayın, hızlandırıp yormayın. 
Beden ve ruhunuza baş başa kalmaları, konuşup anlaşmaları için zaman tanıyın. Dinlenmeye, uyumaya, gezip tozmaya ve hayatı daha çok paylaşmaya bakın.
Hayata daha çok dokunmak, huzur, keyif, neşe eklemek, “pas geçmemek” istiyorsanız ilk adımın yavaşlamak olduğunu aklınızdan hiç çıkarmayın.
Kabalık, öfke, kin, nefret, kıskançlık, endişe, panik gibi kavramları uzakta bırakın, kapınızdan bile sokmayın.


Olur olmaz şeylere kızıp sinirlenmeyin. Her şey, her zaman daha önce hesaplanan, ölçülüp biçilenden farklı boyutlar kazanabilir. Çevrenizde sizi üzen, bunaltan şeyler yoğunlaşabilir. Bunları da ‘çevresel bir kirlenme’ gibi algılayın. ‘Huzurlu olmak, içe dönük yaşamda da önceden örgütlü olmayı gerektirir.
Kafa karışıklığı, güçlük, çatışma ve karşıtlıklar hep olacaktır. Marifet, bu durumlarda da sinirlenmemek, kızmamaktır. İç sükûneti, olabildiğince korumaktır’ diyor Vincent Peale. Huzur ve sükûnetin ürettiği enerji, temiz, organik bir enerjidir.  Kızgınlık, öfke, nefret gibi zararlı şeyleri ihtiva etmez.


Hayat enerjisini daha fazla üretmenin bir yolu daha çok sevmektir.
Mümkünse de sınırsız, karşılıksız sevmektir. Sevgi oktanı çok yüksek, fiyatı çok ucuz, paylaştıkça çoğalabilen yakıttır. Ruhsal bagajınıza daha çok sevgi yükleyin.


Bazen kabul edin! Gerektiğinde tabiî ki direnmelisiniz. Ama uzun süreli dirençlerin, beyhude karşı gelmelerin, streslerin adrenalin, kortizol ve ensülin gibi “fazlası can yakan” ve “enerji azaltan” hormonları arttırdığını bilmelisiniz.
Her şeyin kontrol edilemeyeceğini, bazı şeylerin ilahi takdire bağlı olduğunu unutmayın. Biraz şans, kader, kısmet ve biraz da ilahi takdir hayatın içinde mutlaka vardır.
Elinize iyi kartlar gelmediğinde, mevcut kartlarla yetinin, sabredip bekleyin, mevcudu kabul edin,  ‘Bu da geçer’ deyin.  Hayat sonsuz bir enerjidir ve her enerji gibi bu enerjiyi de sürekli üretmek, üretirken tükenmemek, tüketmemek, kirletmemek ve iyi yönetmek gerekiyor.
Marifet hayatı uzatmakta değil, hayatı huzurlu kılmakta, ona yeni ve farklı hayatlar eklemekte, ritmini ve hızını bozmamaktır.
İnsanlar şişirilen kasları, silinen kırışıklıkları ile genç kalmıyor. Genç kalmak, yaşadığıyla övünebilmek, istediğinde başını alıp gidebilmek, istediğinde kaldığı yerden ya da sil baştan başlayabilmektir.  Hayata taraf olmaktır. Hayatı ıskalamamaktır. Hayatın içinde kalmaktır. Hayata her yaşta ve her sabah yeniden başlamaktır..."


31 Aralık 2012 Pazartesi

Zuhal'in Kahvesi



 Bir varmış bir yokmuş evvel zaman içinde kalbur saman içinde masallarda yaşayan karakterler mutlu sonlara kavuşurmuş. Gökten düşen elmalar iyilere mutluluk kötülere ceza olurmuş. Pamuk prenses prensine kavuşur, Uyuyan güzel uyanır, Kırmızı başlıklı kız kötü kurttan kurtulur, Şirinler ormanlarında mutlu mesut yaşarmış..... 2012 yılı biterken masalların dışında yaşayan ölümlü insanlar yeni bir yıla girmenin heyecanını yaşarmış. Günler günleri, aylar ayları kovalar bir yıl daha biterken gerçek insanların masalları her zaman mutlu sonla bitmezmiş. Kurbağalar öpünce prense dönmeyebilir, kristal ayakkabı ayağına uyan prenses bulunamayabilir, kötü kalpli cadılar her zaman cezalarını çekmeyebilir, bal kabakları arabaya dönüşmeyebilir. Yinede insanoğlu her yeni yıldan masal tadında yenilikler beklermiş......Herkesin yeni başlangıçlara, yeni hayallere, yeni ümitlere ihtiyacı vardır. Herkese yeni yılda  kendi masalının prensi ve prensesi olmayı diliyorum. Yeni yılın mutluluk, huzur, sağlık ve güzellikler getirmesi dileğiyle. 2013 de herkese kendi tarihinde iz bırakacak mutlu hikayeler yaşamalarını dilerim.



“Bundan 20 yıl sonra , yaptıkların değil yapamadıkların için üzüleceksin.
Dolayısıyla halatları çöz. Limandan uzaklara yelken aç.
Rüzgarı yakala araştır, düşle, keşfet.
Yapabileceğin kadar söz ver.
Sonra söz verdiğinden daha fazlasını yap.
Oturarak başarıya ulaşan tek yaratık tavuktur.
Dalın ucuna gitmekten korkma. Meyve oradadır.
Aerodinamik yasalarına göre , o tombul ve tüylü arının hiç uçmaması gerekiyordu. Herhalde bunu ona hiç kimse söylemedi ki, uçuyor.
Başlamak için en uygun zamanı beklersen hiç başlamayabilirsin.
Şimdi başla!. şu anda bulunduğun yerden, elindekilerle başla.

HAYATTA YA TOZU DUMANA KATARSIN YA DA TOZU DUMANI YUTARSIN.” HUXLEY

27 Aralık 2012 Perşembe

Hayata Dair

 
"Her şeyi zaman varken yapmak gerek. Geciktirilmiş sözler, askıya alınmış hayaller, ertelenmiş itiraflar, gerçekleştirilmeyen buluşmalar; bir gün hepsi size pişmanlık olarak geri dönmeden önce, henüz vakit varken…”

Murathan Mungan

22 Aralık 2012 Cumartesi

Hayata Dair

 

Paulo Coelho'dan Yeni Yıl Yazısı

Bir insan her zaman sahnenin bittiğinin, perdenin indiğinin farkında olmalı. Gereken zamandan daha uzun kalmak için ısrar ederseniz, mutluluğu ve oynamamız gereken diğer sahnelerin anlamını yitiririz. Çemberleri tamamlamak, kapıları kapatmak, bölümleri sona erdirmek – ne isim verirseniz verin; önemli olan yaşamda bitmiş olan anları arkada bırakabilmektir.
İşinizi mi kaybettiniz? İlişkiniz sona mı eriyor? Ailenizin evinden mi ayrıldınız? Yurtdışına yaşamaya mı gittiniz? Uzun süren bir dostluk aniden bitti mi? Bunun neden olduğunu düşünerek uzun zaman geçirmek mümkün.
Kendinize yaşamınızda bu denli önemli ve büyük yer tutan şeylerin bir parmak şıklatması süresinde toza dönüşmesinin nedenlerini anlamadan yaşamınızda bir adım daha atmayacağınızı söyleyebilirsiniz. Ama bu yaklaşım, yaşamınızı paylaşan herkes için dehşetli biçimde stresli olacaktır : ebeveynleriniz, eşiniz, dostlarınız, çocuklarınız, kardeşiniz.
Herkes kitabın bölümlerini kapar, yeni sayfaları açar, yaşamına devam ederken sizi durağan bir biçimde görmek hepsini kötü hissettirecektir.

Şeyler olur ve geçer, ve bazen elimizden gelen en iyi şey onların gitmesine izin vermektir.
Bu yüzden, ne kadar acı da verse, hatıralardan arınmak bazen iyidir, küçük şeyleri yok etmek, eşyaları yetimhanelere bağışlamak, kitaplarınızı satmak ya da ödünç vermek.
Bu dünyada görünür olan herşey, aslında görünmeyen dünyanın ifadesidir, yüreklerimizde yer alan şeylerin bir izdüşümü.. -Ve hatıralardan arınmak, bazen yeni hatıralar için yüreklerimizde yer açmak anlamına gelir.

Bırakın gitsinler. Azat edin onları. Arının onlardan.
Kimse hayatı işaretli iskambil kağıtları ile oynamaz, yani bazen kazanır ve bazen de kaybederiz. Geri dönüş beklemeyin her zaman, emeklerinizin takdir edilmesini, dehanızın keşfedilmesini, aşkınızın anlaşılmasını.

Kendi duygusal televizyonunuzda aynı kanalı izlemeyi bırakın. Bir kayıptan ne kadar acı çektiğinizi gösteren o programı artık izlemeyin. O sizi sadece zehirliyor, başka bir şey değil.

Hiçbir şey, kırık aşk öykülerini kabul etmekten daha tehlikeli değildir hayatta; başlama tarihi olmayan söz verilmiş işlerden veya sizi “ideal zamanı” beklemeye sürekli mecbur eden kararlardan.

Yeni bir fasikül açılmadan, önceki bitirilmelidir: Kendinize geçmiş olanın tekrar geri gelmeyeceğini söyleyin.
Bir zamanlar o şey veya o kişi olmaksızın yaşayabildiğinizi hatırlatın – hiçbir şey yeri doldurulamaz değildir; bir alışkanlık bir ihtiyaç değildir.
Bu çok belirgin görülebilir, hatta zor olabilir, ancak çok önemlidir.

Çemberleri kapatmak. Gururunuz nedeniyle, yoksunluğunuz veya öfkeniz nedeniyle değil, artık ona hayatınızda yer kalmadığı için.

Kapıyı kapatın, müziği değiştirin, evi temizleyip tozu silkeleyin.

Eskiden olduğunuz kişi olmayı bırakın, ve şimdi olduğunuz kişiye dönüşün.

Mutlu Yıllar.
Paulo